Vakantie Extremadura 2019

Op de dag van aankomst in Mérida hebben we die middag het Museo Nacional de Arte Romano bezocht. Dit museum is gelegen op slechts een paar minuten lopen van ons hotel. In het museum zijn veel van de spullen te zien die in Mérida en omgeving zijn gevonden: Standbeelden, mozaïeken en gebruiksvoorwerpen.

De tweede dag in Mérida hebben we besteedt aan het bezoeken van de vele Romeinse overblijselen in de stad. Voor €15,= kun je een kaartje kopen waarmee je toegang hebt tot de belangrijkste bezienswaardigheden: Het amfitheater, het Romeinse theater, het Casa del Mitreo, het Morería archeologisch gebied, het Alcazaba, de Basílica de Santa Eulalia en het Circo Romano. Van al deze vonden we het Morería archeologisch gebied het minst boeiend.

Na twee nachten in Mérida zijn we verder getrokken door Extremadura. Als eerste nog de restanten van het indrukwekkende Milagros aquaduct bekeken. Dit aquaduct is gebouwd tussen de 1e en 3e eeuw n.Chr. en is zo'n 830 meter lang en 25 meter hoog. Op de vele pijlers van het aquaduct nestelen ooievaars die druk waren met het bouwen van hun nest.

Met drie tussenstops zijn we vervolgens vanuit Mérida naar Badajoz gereden. De eerste plaats waar we zijn gestopt was Almendralejo. Deze plaats ligt in het centrum van de wijncultuur in Almendralejo. Hier hebben we het Museo de las Ciencias del Vino bezocht. Een groot museum over de geschiedenis en de productie van wijn in Extremadura. Helaas waren alle bijschriften in het museum alleen in het Spaans, maar daartegenover staat dan dat de toegangsprijs slechts €1,= was.

Vanuit Almendralejo zijn we doorgereden naar het rustige Zafra waar we op het mooie Plaza Grande wat hebben gedronken en vervolgens een wandeling door de stad hebben gemaakt.

De volgende stop op onze tour over de dehesa naar Badajoz was in Jerez de los Caballeros. Dit is eveneens een heel rustig stadje waar we veelkeurige barokke toren van de Iglesia de San Bartolomé van buiten hebben bewonderd. Op het Plaza de España hebben we wat gedronken en vervolgens naar het wat hoger gelegen stadhuis gewandeld in wat vroeger het Alcazaba was. Hiervandaan heb je een schitterend uitzicht over de stad en over de omgeving.

Jerez was de laatste plaats die we hebben bezocht onderweg naar Badajoz. In dit zuidelijke deel van Extremedura heb je de dehesa, de bomenweide. De dehesa is een typisch landschap voor Zuid- en Midden Spanje en wordt gekenmerkt door grote grasgebieden met bomen die ver uit elkaar staan, veelal zijn dit steen- of kurkeiken. De eikeltjes van deze eiken zijn een delicatesse voor de veelal zwarte varkens die hier rondlopen. Deze varkens leveren uiteindelijk weer een delicatesse voor ons, de overheerlijke Iberico ham.

Na het bezoek aan de varkentjes zijn we doorgereden naar Badajoz, een stad in het westen van Extremadura aan de grens met Portugal. In deze stad, de hoofdstad van de gelijknamige provincie Badajoz, verblijven we één nacht in Gran Hotel Zurbarán. Het kostte overigens wel wat moeite om het hotel te vinden. We hadden een kamer op de bovenste verdieping met groot balkon en mooi uitzicht over de Guadiana rivier, die de stad doorkruist, richting Portugal. De auto konden we tegen betaling in de parkeergarage van het hotel kwijt.

Na aankomst in het hotel zijn we de stad ingegaan. Langs de rivier naar de vlakbij het hotel gelegen Puerta de Palmas uit 1551, een poort van de vroeger stadsmuur. Deze poort ligt bij de Puente de Palmas, de oudste brug van de stad over de Guadiana rivier uit de 15e of 16e eeuw. Vervolgens naar het bekendste plein van de stad gelopen de Plaza Alta met die aan twee zijden wordt omsloten door de Casas Coloradas. Op het Plaza Alta hebben we ook gegeten.

De volgende dag hebben we de rest van de stad bekeken, onder andere het Alcazaba, het Arabische fort. Vanaf de muren van dit fort heb je schitterend uitzicht over de stad en de omgeving. Bij een terrasje op het Plaza Soledad hebben we wat gedronken. Aan dit plein staan ook La Giralda. De toren van dit gebouw lijkt wel wat op de Giralda toren in Sevilla. Tegenover La Giralda staat de Ermita de la Virgen de Soledad. In deze kerk wordt het beeld van de Virgen de la Soledad bewaard, de Maagd van de Eenzaamheid, de beschermvrouwe van de stad.

In de loop van de middag hebben we de auto opgehaald uit de parkeergarage van het hotel en zijn we verder gegaan op onze rondrit door Extremadura. We zijn weer naar het noorden gegaan van deze regio naar de stad Plasencia. Onderweg zijn we nog gestopt in het kleine plaatsje Monroy. Terwijl hier de ooievaars langzaam door de strakblauwe lucht zweven genieten wij op het Plaza España van een drankje. Aan dit zelfde plein staat ook een klein kasteeltje. Vanuit Monroy zijn we met nog een stop in het Nationaal park Monfragüe naar Plasencia gereden. In deze stad hebben we drie nachten overnacht in Hotel Azar, een eenvoudig doorreis hotel buiten de stad.

De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan het Nationaal Park Monfragüe. Dit park is bekend om zijn vele vogelsoorten, hier vindt je bijvoorbeeld de grootste populatie monniksgieren ter wereld. Als eerste zijn we naar het bezoekerscentrum gegaan in Villarreal de San Carlos, de enige plaats in het park. Hier hebben we wat informatie over het park gehaald en een kort informatieve film over het park bekeken. Na het bekijken van de film zijn we naar een beroemd punt gereden, de Salto del Gitano. Hier heb je zicht op een grote rots in een bocht van de rivier de Taag waar 10-tallen roofvogels rondvliegen. Deze plaats is heel bekend bij vogelliefhebbers en het is er dan altijd erg druk, een vrij plekje op de parkeerplaats vinden kan lastig zijn. Na hier wat vogels te hebben gespot hebben we een rondje door het park gereden en zijn we op diverse plaatsen gestopt om van de natuur, de rust en schitterende de uitzichten te genieten.

Na de rondrit door het park zijn we aan het einde van de middag terug gereden naar Plasencia om ook het oude centrum van deze stad te bekijken. We hebben wat door het centrum gewandeld en op het Plaza Mayor hebben we gegeten.